Νοσηλεύτρια - Άννα Πόλη

Η νοσηλεύτρια Άννα Πόπη στο νοσοκομείο, ιατρικές συσκευές στο φόντο
Ana Poli

Μεγαλύτερη ανεξαρτησία


Με την αναγνώριση μου επιτράπηκε να χειριστώ ασθενής και μόνη.


Το 2013 η Άννα Πόλη, νοσηλεύτρια, ρίσκαρε και έκανε μια νέα επαγγελματική αρχή στη Γερμανία. Στη αρχή μπορούσε να δουλέψει μόνο ως μη αναγνωρισμένο προσωπικό φροντίδας – στο ενδιάμεσο όμως το πτυχίο της αναγνωρίστηκε επίσημα και εργάζεται βάσει των προσόντων της ως νοσηλεύτρια σε ένα πολύ γνωστό πανεπιστημιακό νοσοκομείο.


Όνομα Ana Poli
Ηλικία 32
Επάγγελμα αναφοράς Νοσηλεύτρια
Χώρα προέλευσης τίτλου κατάρτισης Ελλάδα
Εργάζεται ως Νοσηλεύτρια

Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΟΤΙ…

... να μπορώ να ασκώ το επάγγελμα που έμαθα και να παίρνω τον ίδιο μισθό και να μου φέρονται με τον ίδιο τρόπο όπως και στους συναδέλφους μου.


Η συμβουλή μου

Να μην έχετε άγχος για το εμπόδιο της γλώσσας. Να είστε απλώς χαλαροί και να μιλάτε, να μιλάτε, να μιλάτε – άσχετα αν κάνετε λάθη. Μόνο έτσι μαθαίνει κανείς τη γλώσσα.


Κάν' το μόνη σου. Αυτό σκέφτηκε η Άννα Πόλη όταν το 2013 έμεινε άνεργη στην Ελλάδα και ξεκίνησε να μαθαίνει γερμανικά στο Ινστιτούτο Goethe. Μόλις έφτασε στο επίπεδο γλώσσας A2, τόλμησε η νοσηλεύτρια να πέσει στα βαθιά νερά: Έκανε αίτηση χωρίς να το σκεφτεί από την Ελλάδα σε ένα γραφείο υπηρεσιών προσωπικού στη Γερμανία. Με επιτυχία! Η εταιρεία της έδωσε τη δυνατότητα να κάνει κι άλλα μαθήματα γλώσσας και της έδωσε μια θέση στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Βόννης.

Αυτή η νέα αρχή στη Γερμανία δεν ήταν όμως τόσο απλή. Κι αυτό γιατί στην αρχή η Άννα Πόλη είχε υποθέσει ότι "θα είχε τον ίδιο μισθό και τις ίδιες δυνατότητες μετεκπαίδευσης με τους Γερμανούς φροντιστές", κι αυτό γιατί βρήκε μια θέση εργασίας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντ' αυτού η πρώτη απογοήτευση: Μπορούσε να δουλέψει μόνο ως μη αναγνωρισμένο προσωπικό φροντίδας, επειδή δεν είχε αναγνώριση του τίτλου επαγγελματικής κατάρτισης. Ενώ στην Ελλάδα με τις τετράχρονες σπουδές της απασχολούνταν στο υψηλότερο επίπεδο του τομέα φροντίδας. "Στη Γερμανία έπρεπε να δουλεύω πάντα μαζί με τον μέντορά μου ή μαζί με άλλους συναδέλφους. Χωρίς την αναγνώριση δεν επιτρεπόταν να φροντίσω μόνη μου ασθενείς", συνοψίζει η Άννα Πόλη αυτή την κατάσταση εργασίας.

Με την υποστήριξη του γραφείου υπηρεσιών προσωπικού Randstad η 32χρονη δρομολόγησε τη διαδικασία αναγνώρισης. Το γραφείο υπηρεσιών προσωπικού έδωσε το πιστοποιητικό για μετάφραση και το έστειλε μαζί με άλλα έγγραφα αίτησης στο γραφείο εξετάσεων κρατιδίου για ιατρική, φαρμακευτική και φυσικοθεραπεία στο Ντίσελντορφ. Εκεί ήταν δυνατή η αυτόματη αναγνώριση σύμφωνα με την οδηγία της ΕΕ για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων. Για να επιτραπεί η χρήση του επαγγελματικού τίτλου η τοπική Υπηρεσία Υγείας στη συνέχεια στο Νορντχάιμ Βεστφάλεν τις προφορικές και γραπτές γνώσεις της γλώσσας. Κι αυτό επειδή αυτές είναι μία από τις προϋποθέσεις για το επάγγελμα της νοσηλεύτριας. "Επειδή οι γνώσεις των γερμανικών μου δεν ήταν ακόμα τόσο καλές, διήρκεσε οκτώ μήνες μέχρι να νιώσω αρκετά σίγουρη για την επιτόπια εξέταση γλώσσας". Έπειτα, έπρεπε να ζητήσω επίσης ένα πιστοποιητικό καλής διαγωγής ("Certificate of good standing (COG)") από τον αρμόδιο Ιατρικό Σύλλογο στην Ελλάδα, επειδή δεν έπρεπε να είναι παλαιότερο των τριών μηνών. Με το COG οι ελληνικές αρχές επιβεβαιώνουν στις γερμανικές ότι η Άννα Πόλη μπορεί αν ασκεί κανονικά το επάγγελμά της στην Ελλάδα, ότι για παράδειγμα δεν εκκρεμεί εναντίον της κάποια ποινική διαδικασία. Αφού ένα πιστοποιητικό υγείας επιβεβαίωσε επίσης ότι δεν υπήρχε κανένα εμπόδιο υγείας για να ασκώ το επάγγελμα της νοσηλεύτριας, τότε μπόρεσε η Υπηρεσία Υγείας στο Siegburg να εκδώσει το πιστοποιητικό επαγγέλματος.

"Η γραφειοκρατία ωστόσο δεν ήταν για μένα η μεγαλύτερη πρόκληση, όσο το άγνωστο" συνεχίζει η Άννα Πόλη. "Βρίσκεσαι σε μια ξένη χώρα και δεν ξέρεις καθόλου τι κάνει κλικ σε κάποιον."

Αλλά η ανοιχτή φύση της Άννας τη βοήθησε τελικά να ξεπεράσει και αυτό το εμπόδιο. "Εδώ στη Γερμανία ως νοσηλευτής κάνεις τα πάντα, από την προετοιμασία των φαρμάκων έως τη φροντίδα του σώματος." Στην Ελλάδα εξαιτίας του πτυχίου της ήταν κυρίως υπεύθυνη για διαχειριστικές εργασίες. Δεν θεωρεί όμως τα τωρινά της καθήκοντα ως υποβίβαση: "Απλώς είναι κάτι άλλο." Με τον άντρα της που στο ενδιάμεσο πέρασε με επιτυχία και αυτός τη διαδικασία αναγνώρισης ως νοσηλευτής θέλει τώρα "να ζήσουν λίγο παραπάνω ως φυσιολογικό ζευγάρι" – να ταξιδέψουν περισσότερο και να βγαίνουν με τους Γερμανούς φίλους τους. "Με την αναγνώριση, έχουμε τώρα απλώς μεγαλύτερη ποιότητα ζωής", χαίρεται η Άννα Πόλη.

Η συνέντευξη με την Άννα Πόλη έγινε τον Ιούλιο του 2015. Η Άννα Πόπη έλαβε πολύτιμη υποστήριξη από το γραφείο υπηρεσιών προσωπικού – η διαδικασία είναι ωστόσο δυνατή ακόμα και χωρίς έναν τέτοιο πληρεξούσιο, η επιτυχία και η διάρκεια της διαδικασίας δεν εξαρτώνται από αυτό.