Γιατρός - Keivan Daneshvar

Χαμογελά στην κάμερα
Keivan Daneshvar

Τώρα πια είμαι επιμελητής και όχι επισκέπτης ιατρός.


Με το νέο νόμο ανοίγονται νέες ευκαιρίες.


Μετά από πέντε χρόνια χαμένος στη ζούγκλα της γερμανικής γραφειοκρατίας, ο Keivan Daneshvar από το Ιράν βρήκε ξανά το δρόμο του το 2012 μέσω του Νόμου περί αναγνώρισης επαγγελματικών προσόντων. Ο νόμος έδινε επιτέλους τη δυνατότητα σε άτομα από τρίτες χώρες να πάρουν την άδεια άσκησης ιατρικού επαγγέλματος και να δραστηριοποιηθούν ως γιατροί.


Όνομα Keivan Daneshvar, Δρ. Ιατρικής
Ηλικία 42
Επάγγελμα αναφοράς Γιατρός (άδεια άσκησης ιατρικού επαγγέλματος)
Χώρα προέλευσης τίτλου κατάρτισης Ιράν
Εργάζεται ως Επιμελητής γιατρός στο Τμήμα Ακτινολογίας του νοσοκομείου Sankt Katharinen-Krankenhaus στη Φρανκφούρτη (Μάιν)

Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΟΤΙ…

... τα πάντα. Προοπτική, σχέδια για το μέλλον. Χωρίς την αναγνώριση δεν θα ήταν αυτό εφικτό.


Η συμβουλή μου

Το καλύτερο που μπορεί κάποιος να κάνει, είναι να κρατήσει επαφή με τη συμβουλευτική ομάδα του δικτύου IQ και να απευθυνθεί εκεί αν χρειαστεί βοήθεια. Κάποιος τελείως μόνος θα δυσκολευτεί και θα χάσει πολύ χρόνο. Το δίκτυο IQ του κρατιδίου Βάδης-Βυρτεμβέργης με βοήθησε πολύ.


Ο Keivan Daneshvar δυσκολεύτηκε αρκετά κατά την άφιξή του στη Γερμανία. Επί σειρά ετών μαχόταν για το δικαίωμα διαμονής και εργασίας στη χώρα. Η επίσημη αναγνώριση ως γιατρός (άδεια άσκησης ιατρικού επαγγέλματος) αποτέλεσε και το μεγαλύτερο εμπόδιο. Μέχρι το 2006 δεν είχε καταφέρει να έχει κάποια πρόταση συνεργασίας, καθώς δεν είχε άδεια επαγγέλματος περιορισμένης ισχύος και άδεια διαμονής. Μετά από έξι μήνες επιμόρφωσης στον τομέα της Ακτινολογίας στην Ελβετία, ο Keivan Daneshvar κατάφερε να εργαστεί ως επισκέπτης ιατρός στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Χαϊδελβέργης για δύο χρόνια. "Υπήρξαν πολλά γραφειοκρατικά προβλήματα. Ως επισκέπτης ιατρός είχα δικαίωμα άδειας διαμονής μόνο για έξι μήνες", σημειώνει. Κάθε φορά που άλλαζε θέση είτε μέσα στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο είτε οπουδήποτε αλλού, όφειλε να υποβάλλει εκ νέου αίτηση άδειας επαγγέλματος περιορισμένης ισχύος: "Έπρεπε να ενημερώνω τους υποψήφιους εργοδότες μου πως η διαδικασία μέχρι την έναρξη της εργασίας μου προβλεπόταν από τρεις έως τέσσερεις μήνες. Δεν μπορούσα, όμως, να τους δώσω συγκεκριμένη ημερομηνία, κατά την οποία θα είχα την άδεια επαγγέλματος περιορισμένης ισχύος. Φυσικά πολλοί δε δέχονταν."

Παρόλα αυτά ο Keivan Daneshvar δεν τα παράτησε. Ήθελε να μείνει μακροπρόθεσμα στη Γερμανία για να εργαστεί και να αποκτήσει μια θεμελιωμένη κατάρτιση ως ειδικός γιατρός. "Στη Γερμανία χρησιμοποιούνται στον τομέα της Ακτινολογίας μηχανήματα άριστης ποιότητας. Είχα διαβάσει πολλές γερμανικές δημοσιεύσεις και ήξερα πως η έρευνα στη Γερμανία έχει μεγαλύτερη σημασία. Αυτό με παρότρυνε να συνεχίσω. Επιπλέον, η θέση της χώρας στην κεντρική Ευρώπη ήταν καλή, καθώς είχα πολλούς γνωστούς. Όλα ήταν ιδανικά. Μάλλον…“

Το 2009 μετακινήθηκε στο Γερμανικό Κέντρο Έρευνας Καρκίνου (DKFZ) στη Χαϊδελβέργη, όπου και χρειάστηκε εκ νέου άδεια επαγγέλματος περιορισμένης ισχύος. "Η υπηρεσία εξετάσεων του κρατιδίου στη Στουτγάρδη μού χορήγησε την άδεια επαγγέλματος περιορισμένης ισχύος, η οποία ήταν ορισμένου χρόνου. Συγχρόνως έπρεπε να υπογράψω ότι έχω περάσει την εξέταση γνώσεων που αφορούσε τους γιατρούς. "Παλιά το σύστημα ήταν το εξής. Κάποιος έπαιρνε αυτόματα ημερομηνία για να συμμετάσχει στις εξετάσεις μετά από έξι μήνες", θυμάται ο Keivan Daneshvar. Μετά την εξέταση του Μαρτίου το 2010 είχε πια και γραπτή απόδειξη: Το πτυχίο του από το Ιράν είναι αναγνωρισμένο και ισότιμο του γερμανικού πτυχίου Ιατρικής.

Παρόλα αυτά ένιωθε και πάλι γιατρός δεύτερης κατηγορίας, καθώς ως υπήκοος τρίτης χώρας και σύμφωνα με το τότε νομικό πλαίσιο δεν μπορούσε να πάρει άδεια άσκησης ιατρικού επαγγέλματος, την επίσημη δηλαδή κρατική άδεια επαγγέλματος για τους γιατρούς. Σύμφωνα με τις υποδείξεις του συμβουλευτικού κέντρου IQ στο Μάνχαϊμ, κατάφερε και υπέβαλε εκ νέου την αίτησή του και απέκτησε άδεια άσκησης ιατρικού επαγγέλματος τον Απρίλιο του 2012. Οι υποδείξεις σχετίζονταν με τις δυνατότητες που παρείχε ο νέος νόμος περί αναγνώρισης επαγγελματικών προσόντων που τέθηκε σε εφαρμογή την άνοιξη του 2012. Δεν ήταν απαραίτητη κάποια πρόσθετη εξέταση, καθώς είχε περάσει με επιτυχία ήδη την εξέταση γνώσεων.

"Τώρα πια μπορώ να δουλέψω κανονικά ασκώντας το επάγγελμα του γιατρού. Παρά τις αντιξοότητες κατάφερα μέσα σε επτά χρόνια να ανελιχθώ από επισκέπτης ιατρός σε επιμελητής. Παράλληλα ξανάρχισα τις διδακτορικές μου σπουδές, επειδή δεν μπόρεσα να αναγνωρίσω το διδακτορικό μου τίτλο. Τώρα έχω τίτλο ειδικού γιατρού και εργάζομαι ως επιμελητής στην Ακτινολογία. Χωρίς την αναγνώριση δεν θα τα είχα καταφέρει."

Η συνέντευξη με τον Δρ. ιατ. Keivan Daneshvar έγινε τον Νοέμβριο του 2014.